Salę tą wyposażono w meble środkowo-europejskie z pocz. XIX wieku w stylu klasycystycznym. Ta epoka historyczna trwająca od lat 70 XVIII wieku do 1 ćw. XIX wieku, odwołująca się do osiągnięć starożytnych Greków i Rzymian ogarnęła wszystkie dziedziny sztuki. W meblarstwie środkowo europejskim, które prezentowane jest w omawianym wnętrzu, miał subtelniejsze oblicze niż w zachodnio-europejskim. Wyraził się w prostych formach, o dekoracji ograniczonej przede wszystkim do wzorzystych fornirów mahoniowych, płaskorzeźbionych elementów zdobniczych i listew z blachy mosiężnej.

W naszym wnętrzu na uwagę zasługuje potężna i reprezentacyjna sekretera z nastawą, ozdobiona mosiężnym półwałkiem, tworzącym geometryczne pola. Taką dekorację określa się mianem stylu Jacoba. Nazwa ta nie wywodzi się od rodziny francuskich stolarzy wykonujących meble klasycystyczne na przełomie XVIII i XIX wieku, a od rodzaju dekoracji z mosiężnych, profilowanych listew (półwałek, ćwierćwałek, kanelowanie, laskowanie). Taką formę ozdabiania mebli stosowano na pocz. XIX wieku w środkowej europie. Tę chwytliwą nazwę, kojarzącą się ze znanym w całej ówczesnej Europie warsztatem stolarskim, prawdopodobnie dobrano ze względów handlowych. Był ona używana w Europie środkowo-wschodniej, a meble w tej stylistyce produkowano od końca XVIII wieku do pocz. XX wieku. W podobnej stylistyce ozdobiono stojącą również w tym wnętrzu półokrągłą komodę z marmurowym blatem.